AVIATOR …

================================

(„Piętaszek” – Autor: Łucja Jagielska)

======================

… Umiałem…

wzlatywać w przestrzeń i gwiazdy…
wytyczać szlaki meteorom…
doceniać Stare… tworzyć Nowe…

… Byłem potrzebny…

Los rzucił mnie z przestworzy
wprost na arenę czarodziejskiej wyspy,
obdarował praktyką i doświadczeniem –
pozostawiając skrzydła, charakter
i do walki nieulękłej talent…

… Przegoniłem z wyspy…

sprzedajnych dziennikarzy, wojskowych, polityków,
agitatorów, demagogów, łakomych wielkości
gigantów i chorych na małość liliputów,
wegetarian i przeżartych ludożerców
przytłoczonych wiedzą nieuków,
dewiantów i ekonomistów…

… Odzyskałem…
status Homo wersja lux,
bezpieczeństwo, komfort samotności,
ale i wyobraźnię… twórczy niepokój…
… Cóż sprawiło, że gdy spostrzegłem na piasku
ślad stóp – ruszyłem za nim…?

… Teraz… idę za tobą…
jakże cierpliwie czekam, aż…
wzrokiem błądzącym po supernowych i meteorach
dotkniesz tego co z mojej awiacji zostało
i spytasz – umiesz latać… wytyczać szlaki,
Piętaszku…?

.

__________________________________ MKD Poezje IX.2016

 

.

Jeden komentarz do “AVIATOR …”

  1. 06 Wrz 2016 @ 9:45 am United Statesmysz.ka Germany

    … najczęściej dla Aviatorów największym wyzwaniem są codzienne zmagania z prozą życia … niestety… Przeznaczenie…?

>> Do autora

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.