Słowiańska dusza radosna …

Słowiańska dusza – jak wiosna…
dzieciństwa dom przypomina,
gdzie zawsze uśmiech, i miłość,
szacunek, wiara, rodzina…

Słowiańska dusza – romantyzm,
odwaga, sztandarom wierność,
i życie – by żyć pełnią życia,
lecz… honor i zawsze rzetelność…

Słowiańska dusza – gościnna,
tak ciepła, mimo kłopotów
śpiewna, tak bardzo rodzinna,
ta z wierzbą i malwą u płotu…

… Gdy świat nasz, pychą nadęty,
pozbawia nas ludzkich wzruszeń
– jak dobrze odnaleźć w człowieku
choć trochę słowiańskiej duszy…

Słowiańska dusza – to radość
temperamentem kipiąca,
przyjaźń, fantazja, a w tańcu
dłonie wzniesione do słońca…

.

____________________________ mkd ___ X.2014

.

 

Jeden komentarz do “Słowiańska dusza radosna …”

  1. 09 Paź 2014 @ 9:03 pm United StatesJola Poland

    W tym wierszu, odnalazłam siebie. Pasuje jak ulał.
    Malwy u płoty są,wierzba nieopodal….wzruszeń ocean i cała reszta też.
    No może z tymi sztandarami..to nie wiem ..toć tu trzeba wielkich czynów. Nie było okazji:)
    Pamięć , wiara, szacunek i owszem.

    Czy słowiańska dusza ma jakoweś wady?

    PS. Coraz częściej jednak szukam w człowieku …chrześcijanina i coraz go mniej widzę. To bardzo smutne …wręcz zatrważające.

>> Do autora

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.