Spis wierszy w: '– CECHY NASZE'

__________________________ Maciej Krzysztof Dąbrowski // MKD Poezje   Często zauważacie, że każdy prawie temat omówić ze mną można… Wstydu przede mną nie ma i mieć nie może żadne spragnione tchu stworzenie… Każde znajdzie tu wiarę, miłość, i… wybaczenie… … Z listów, które dostaję od Was jasno wynika, że barometrem jestem dusz, za spowiednika służę…  Choć […]

____________________   Na czymś ci kiedyś zależało… Chciałeś to “coś”  natychmiast mieć, a jak się później okazało –  to była tylko taka… chęć.   To tylko zapał był słomiany, twojego egoizmu gra – pomysł, że tobie są przyznane wszystkie nagrody? … Także – Ja!?   Coś chyba wtedy zaniedbałeś, patrząc nie tylko w moją twarz, biegnąc […]

________________________ Maciej Krzysztof Dąbrowski // MKD Poezje … Ile jesteśmy warci w sumieniach własnych, ludzie? Czy wiecie, co to – Honor…? Można go sprzedać? Zbrudzić? Honor – cecha Polaka jest cząstką jego kraju ogromną, niezmierzoną. Większą, niż się wydaje. Honor własny i kraju to nie jest rzecz na sprzedaż. To jest coś największego. Tego się […]

FRASZKA __________( z cyklu: CECHY NASZE )___________ O MATERIALE DOSKONALE WYKSZTAŁCONYM ______ (opinia nie aż tak doskonałej żony) _______ ***   O! Mój ty doskonale wykształcony materiale! Gdy wychodzisz z tubki na nic inne podróbki bo ty, jak nikt inny jesteś i stały i płynny ni leniwy ni pilny a zawsze nieomylny, nie młody, nie […]

… (poprzedni tytuł tego wiersza: „Czego kobieta nie wie„)… … z listów które dostaję jakże często wynika – jednym służę za „guru”, innym za spowiednika… Niektóre uważają że piszę „dla Kobiety”, a ja… znam tylko Życie… Ma wady, i zalety…  (odrobinę zmieniony cytat z wiersza „Być sobą…” ) _______________________________ Maciej Krzysztof Dąbrowski Czego kobieta nie […]

… przypowiastka wielopokoleniowa metrowo-autobuso-tramwajowa, o kulturze bez uczuć, dzieciach bez rodziców, wnuczkach rozpieszczanych, uczniach ze szkół bez nauczycieli, o chowanych na strzeżonych osiedlach, pełnych cwaniackiej Ego-wiedzy o szpanerskim „życiu” włóczących się po ulicach „studentach”…  ____________________________ Gdzie nie spojrzysz – siedzą wszędzie… Czy to On czy Ona, każde prawie ma mózg z trzema pół-kulami podłączony drutami do […]

(… p.Wilk przesłuchiwany później przed jedną z bardzo ważnych Komisji zeznał, że co prawda incydentu prawie nie pamięta (bo to było dawno dawno), ale prawdopodobnie przedstawiały się jako: Anna, Helena, Kinga… i były z parafii Wiersze, Czosnowa, Falent, albo Raszyna, albo Cieszyna…? … ale ich Faktura proszę Komisji była… pachnąca i… bez Wad) ______________________  Maciej […]

Nie pytaj kto lepszym, kto większym Patriotą – bądź nim! ______________________________________ Maciej Krzysztof Dąbrowski   W bezimiennych mogiłach zapomnianych tysiące za Ojczyznę poległych Patriotów… jeśli mógłbym ich wskrzesić ja, prosty syn człowieczy – swoje życie bym za to oddać gotów! . ___________________________________ MKD Poezje ___ 11.XI.2018 . … możesz być kimś kto słyszy o Polsce […]

POZORY …

Brak zajawki, ponieważ wpis jest zabezpieczony hasłem.

… Annie Walentynowicz i tym wszystkim, którzy zrobili tak wiele i tak cicho, bez orderów za życia, odeszli… tym wielu, których nie zdążyliśmy pokochać… __________( z cyklu: CECHY NASZE )___________ __________________________ Skromność… To piękna cecha. Choć wielu ją posiada – nie widać jej… a chwalić wprost się nią nie wypada. Skromność… to coś droższego, niż […]

… należy się także Państwu porcja romantycznego realizmu rozrywkowego, weźcie jednak pod uwagę, że wierszyk pochodzi z okresu kiedy FOZZ i Gruba Kreska czyniły nasz kraj Polskę skromną panną na wydaniu (odzieraną z posagu, jeszcze skromniejszą niż w PRL!) czyli tematem dla wielu wstydliwym = TENKRAJEM i jakże często sprowadzano nas z Kosmosu na ziemię…  […]

Maciej Krzysztof Dąbrowski//MKD Poezje __________ (fraszka?)_______________ … Dawniej by człowiek każdą w dłoń całował… nocą, rano… myślałby może – zawód ma, i cóż, że nie jest damą… a dziś, gdy widzę, ile z nich udaje wielkie damy, to… kłaniam się, odwracam się… i mam je w… pardon – w poważaniu… tam, gdzie nie wszyscy je […]

dalej »